Każde narzędzie Inspectra BIM, objaśnione.
To kompletny opis funkcji przeglądarki Free oraz modułów Audit i Edit — co robi każde narzędzie, co naprawdę znaczą jego opcje i gdzie je znaleźć w oknie. Naciśnięcie F1 w programie prowadzi tutaj.
Wprowadzenie — jak układają się moduły
Inspectra BIM to desktopowa przeglądarka Windows dla modeli IFC, chmur punktów, siatek i terenu LandXML. Aplikacja bazowa — przeglądarka Free — otwiera to wszystko, szybko po tym nawiguje, mierzy, tnie przekroje, audytuje atrybuty i bierze udział w przeglądach zgłoszeń. Rozszerzają ją dwa płatne moduły: Audit dodaje tworzenie zgłoszeń, filtry, detekcję kolizji i eksport BI; Edit dodaje edycję IFC i pełną stronę dokumentacji 2D — rysunki, wymiary, arkusze, eksport DXF/PDF.
Cały podręcznik ułożony jest tak samo: część I dotyczy przeglądarki Free, części II i III — płatnych modułów. Nagłówki sekcji mają plakietkę — Free Audit Edit — dzięki temu zawsze wiesz, jakiej licencji wymaga narzędzie. Filtr nad spisem treści zawęża cały podręcznik do jednego modułu.
1 · Otwórz pliki
IFC, chmury LAS/LAZ/E57/PTX/XYZ, siatki OBJ/PLY, LandXML — albo przeciągnij i upuść wszystko naraz.
2 · Poznaj kamerę
Przeciąganie lewym obraca, prawym przesuwa, kółko przybliża w stronę kursora. F z powrotem mieści wszystko w widoku.
3 · Znajdź dowolne polecenie
Ctrl+K otwiera paletę poleceń: wpisz kilka liter, uruchom narzędzie — bez szukania po kartach.
Licencjonowanie — jak odblokowują się moduły
Inspectra Free wymaga (darmowego) konta: zaloguj się raz, a licencja zapisze się w magazynie kluczy Windows, dzięki czemu program startuje potem bez internetu. Płatne moduły — Audit i Edit — dołączają się do Twojej licencji; zalogowanie odblokowuje ich kafelki. Zablokowany kafelek jest wygaszony, ma przerywaną ramkę, a podpowiedź mówi, jakiego modułu wymaga. Licencjami zarządza się na inspectrabim.com.
Wstążka — mapa
Te same karty i kafelki co w programie. Kliknij dowolny kafelek aby przejść do jego opisu. Kafelki z przerywaną ramką należą do płatnego modułu — dokładnie tak pokazuje je program, gdy Twoja licencja tego modułu nie obejmuje.
Obszar roboczy Free
Okno jest ułożone tak jak w większości narzędzi BIM, więc nic nie powinno tu zaskoczyć. Warto jednak wiedzieć dokładnie, co robi każdy obszar:
- Pasek marki (góra). Logo, pasek menu (File, Tools, Settings, Help) oraz — po prawej — przycisk konta: Sign In, albo Twoje nazwisko i Wyloguj się gdy jesteś zalogowany. Zalogowanie aktywuje licencję i odblokowuje przypisane do niej płatne moduły.
- Wstążka. Karty narzędzi: Home, View, Measure, Analysis, Audit, Edit, Drawings, Layout, Point Cloud, Performance. Ostatnio używana karta wraca przy kolejnym starcie, więc jeśli żyjesz na karcie Measure, jutro wylądujesz tam samo. Kafelki należące do modułu, którego nie obejmuje Twoja licencja, są wygaszone i mają przerywaną ramkę — podpowiedź wyjaśnia, jak je odblokować.
- Drzewo sceny (po lewej). Każdy wczytany plik i jego zawartość — zobacz Drzewo sceny.
- Panel Properties (po lewej, pod drzewem). Atrybuty zaznaczonego elementu.
- Widok 3D (środek). Przestrzeń modelu. Pływający pasek szybkich narzędzi nad widokiem zawiera Fit to View i pięć narzędzi pomiarowych; ukryjesz go albo pokażesz przez Tools → Show Model Toolbar.
- Dolny pasek. przełącznik przestrzeni (Model plus każda przestrzeń rysunku i arkusza w scenie), rysunkowe przełączniki przyciągania (End, Mid, Int, Near, Ortho — aktywne w przestrzeniach rysunku), komunikaty stanu i odczyt FPS.
- Interface language. Cały interfejs — każdy kafel, okno i komunikat — jest dostępny w językach English (default) and Polish; język przełączysz w Settings → Language. Zmiana działa po ponownym uruchomieniu.
Otwieranie plików — Open a Append Free
Dwie pozycje, dwa różne cele.
- Open (Ctrl O; File → Open; the Open na karcie Home) otwiera plik jako new document: bieżąca scena najpierw się zamyka — z pytaniem o zapis niezapisanej pracy — a wskazane pliki wczytują się od nowa. Używaj przy zmianie projektu albo przy powrocie do zapisanej sceny.
- Append (Ctrl Shift O; File → Append Files; the Append tile on Home) adds pliki modeli do bieżącej sceny — tak właśnie buduje się federację: dołącz architekturę, potem konstrukcję, potem instalacje. Działa też na pustej scenie. Append przyjmuje wyłącznie formaty modeli; scena Inspectry (.ins) jest dokumentem i zawsze otwiera się przez Open.
Kafel Open jest przyciskiem dzielonym: strzałka rozwija pięć ostatnio używanych plików — sceny i modele, które otwierałeś, oraz sceny, które zapisałeś poleceniem Save / Save As. Kliknięcie pozycji z tej listy otwiera ją od nowa, czyli tak jak Open.
Drag & drop na okno programu: pliki modeli zostają appended; a dropped .ins opens tę scenę, z typowym pytaniem o zapis. Gdy jedno upuszczenie miesza jedno z drugim, wygrywa scena, a pozostałe pliki są pomijane.
File → New (Ctrl N) zaczyna pustą scenę, pytając najpierw o zapis niezapisanej pracy.
| Type | Extensions | Notes |
|---|---|---|
| Modele IFC | .ifc | IFC 2x3, IFC4, IFC4x3 — w tym pliki z samą osią (oś bez brył wczytuje się bez problemu) |
| Chmury punktów | .las .laz .e57 .ptx .xyz | Okno decymacji przy imporcie |
| Meshes | .obj .ply | Z kolorami wierzchołków / teksturami |
| Teren + osie tras | LandXML .xml | Powierzchnie TIN i osie tras z kilometrażem |
| Sceny Inspectra | .ins | Całe środowisko pracy, otwierane jako dokument (tylko przez Open) — zobacz Pliki scen |
| Zgłoszenia BCF | .bcf .bcfzip | Via Import BCF na karcie Home |
Można wskazać kilka plików naraz; wczytują się w kolejce, jeden po drugim, więc cała federacja to jeden Append. Wyodrębniona geometria IFC jest zapisywana w pamięci podręcznej na dysku, dlatego drugie otwarcie tego samego pliku jest radykalnie szybsze niż pierwsze.
Import chmury punktów — okno decymacji
Chmury przychodzą z dużo większą liczbą punktów, niż potrzeba do przeglądu. Okno importu pokazuje liczbę punktów i pozwala zostawić percentage z nich, z bieżącym szacunkiem wynikowej liczby punktów, żebyś widział, co wybierasz, zanim to zatwierdzisz.
- Gdy w tej samej partii czeka więcej chmur, pole wyboru zastosuje wybrane percentage do wszystkich. Niesie procent, a nie liczbę punktów — każda chmura zachowuje ten udział własnej sumy, więc i gęsty, i rzadki skan pozostają sensowne. Partia 20 plików staje się jedną decyzją zamiast dwudziestu.
- Duże chmury wczytują się leniwie. Plik pojawia się w drzewie od razu i doczytuje się w tle; możesz zacząć się rozglądać, zanim skończy.
Drzewo sceny Free
Jeden wiersz najwyższego poziomu na wczytany plik; pliki IFC rozwijają się w swoją strukturę przestrzenną, aż do pojedynczych elementów.
- Checkboxes pokazują i ukrywają dowolny plik, gałąź albo element. Elementy ukryte przez inne narzędzia są wygaszone, więc odróżnisz „to ja odznaczyłem” od „ukryło to coś innego”.
- Pole wyszukiwania nad drzewem filtruje wiersze po nazwie. Zwykły tekst pasuje w dowolnym miejscu i ignoruje wielkość liter; * oraz ? symbole wieloznaczne działają zgodnie z oczekiwaniem (*.las, STR-??-*). lista rozwijana typu zawęża do modeli IFC, chmur punktów, siatek, terenu albo plików osi, a oba warunki łączą się przez AND.
- Multi-select z Ctrl / Shift. Menu kontekstowe działa wtedy na całym zaznaczeniu — Hide / Isolate / Show N elements, or Detach N selected files.
- Menu kontekstowe na pojedynczym wierszu: Hide / Isolate / Show, Detach file (usuwa go ze sceny), przybliżenie do elementu oraz — dla plików osi — przełącznik ich etykiety kilometrażu w widoku 3D.
- Kliknięcie elementu zaznacza go w widoku 3D, a wskazanie w widoku 3D przewija do niego drzewo. Powiązanie działa w obie strony.
Panel Properties Free
Pokazuje tożsamość zaznaczonego elementu — klasę, nazwę, GlobalId — oraz wszystkie jego zestawy właściwości. To te same dane, które w innych miejscach programu zasilają etykiety, audyty i eksporty BI, więc jeśli wartości brakuje tutaj, zabraknie jej i tam.
Dwa przypadki warte zapamiętania: kliknięcie oś trasy pokazuje swój blok kilometrażu (kilometraż początkowy i końcowy w km, długość, zakres rzędnych) zamiast zestawu właściwości; a znaczniki przekrojów rysunkowych pokazują parametry swojego rysunku — kilometraż, głębokość, stronę — w editable pola, gdy masz moduł Edit.
Pliki scen (.ins) Free
Plik sceny zapisuje cały obszar roboczy przez odwołanie: które pliki są wczytane (IFC, chmury, siatki, teren, osie), plus wszystko, co na nich zbudowano — zapisane widoki, zgłoszenia, filtry, wyniki kolizji, rysunki i arkusze. Same pliki modeli nigdy nie są not kopiowane do sceny, co utrzymuje .ins na tyle mały, że wyślesz go mailem, a modele zostają tam, gdzie trzyma je projekt.
- File → Save Scene (Ctrl S). W Free zapisuje to Twój wkład w otwartą .ins — odpowiedzi w zgłoszeniach i zmiany statusu. Tworzenie scen albo ich zapis od nowa (Save Scene As…) to funkcja modułu Audit.
- Otwieranie sceny proponuje wczytanie plików, do których się odwołuje; jeśli ścieżki się zmieniły, tam je podłączysz na nowo. Sceny zupełnie bez IFC (same chmury albo siatki) są w pełni poprawne.
- Ponowny zapis do tego samego pliku jest incremental i kompaktuje ją przy okazji, więc scena zapisana pięćdziesiąt razy nie rośnie pięćdziesięciokrotnie.
- Home → Check for Updates wczytuje ponownie te pliki IFC, które zmieniły się na dysku — nowszy eksport tego samego pliku — i tylko je przeładowuje. Twoje widoki, zgłoszenia i wyniki kolizji zostają.
Wstążka — karta Home Free
File
- Open — kafelek dzielony: kliknięcie otwiera okno wyboru pliku, strzałka pokazuje pięć ostatnich.
- Import BCF — importuje tematy BCF 2.x jako zgłoszenia, razem z widokami, statusami i wątkami komentarzy.
- Check for Updates — przeładowuje pliki IFC, które zmieniły się na dysku.
- Clear Scene — zamyka wszystko.
Select
- Select — tryb domyślny: kliknięcie wskazuje element. Wybranie tego kafelka to także sposób na wyjście z Box Select albo pomiaru i powrót do zwykłego wskazywania.
- Box Select — przeciągnij prostokąt; zaznacza się każdy element mający w nim choć jeden piksel. Esc albo ponowne kliknięcie kafelka kończy.
- Odznacz (Esc) — czyści zaznaczenie.
Visibility
- Hide (H) — ukrywa zaznaczony element lub elementy.
- Isolate (I) — ukrywa wszystko poza zaznaczeniem.
- Show All (A) — przywraca wszystkie ukryte elementy.
- By Filter — filtr widoczności obejmujący całe klasy: ukrywa całe klasy IFC, chmury punktów albo teren we wszystkich wczytanych modelach naraz. Celowo jest oddzielony od Hide — to przełącznik na poziomie klasy, a nie lista elementów — więc ponowne wczytanie modelu go nie gubi.
Wstążka — karta View Free
Camera
- Fit to View (F) — dopasowuje widok do całej sceny.
- Align to Surface — narzędzie jednorazowe: kliknij ścianę, a kamera ustawi się na wprost niej (prostopadle), zachowując bieżące powiększenie; kliknięty punkt staje się punktem uwagi. Użyj go przed pomiarem na ścianie albo wstawieniem przekroju — ustawienie na wprost bije mierzenie na oko pod kątem.
Nawigacja
- Parallel — przełącza rzut równoległy (prostokątny) jak w CAD.
- Rotation lista rozwijana — Lock Z (default) to obrót jak na obrotnicy: model nigdy nie stanie do góry nogami, czego chcesz w 95% przypadków. Free 3D Orbit to klasyczny trackball i pozwala obejść model od spodu.
Display
Render Style — jak rysują się powierzchnie IFC. To wyłącznie ustawienie wyświetlania; geometria się nie zmienia.
Class Colors — koloruje wszystkie elementy wybranej klasy IFC jednym kolorem (wszystkie IfcBuildingElementProxy np. na czerwono) we wszystkich modelach. Dostajesz wiersze kolorów dla poszczególnych klas z przełącznikami włącz/wyłącz; kolory nadpisują materiały, dopóki ich nie wyczyścisz. Przydatne, gdy eksport wykonawcy wrzuca pół modelu do jednej ogólnej klasy i trzeba zobaczyć skalę szkód.
Section
Section rozcina model. Każde cięcie to tylko przycięcie widoku na żywo — sam model nigdy się nie zmienia.
- Surface — kliknij ścianę IFC: cięcie równoległe do niej, usuwające stronę bliższą kamerze.
- By 2 Points — kliknij dwa punkty: pionowe cięcie wzdłuż tej linii. Punkty nie muszą leżeć na modelu, więc możesz ciąć przez pustkę tam, gdzie nie ma interesującej Cię ściany.
- Global X / Y / Z — cięcie wzdłuż osi przez środek modelu (Z daje przekrój poziomy, rzut z góry).
- Box — kliknij ścianę: wokół tego miejsca pojawi się ramka przekroju i widoczne zostaje tylko to, co w środku. Przeciągaj uchwyty jej ścian, by zmienić rozmiar.
- From Alignment — kliknij oś trasy: pionowy przekrój poprzeczny prostopadły do niej, który potem przesuwasz wzdłuż osi, ciągnąc za uchwyt.
Przesuwanie przekroju
Przeciągnij fioletowy uchwyt strzałki wzdłuż jego kierunku albo przytrzymaj Ctrl i przewiń. Uchwyt sam zakotwicza się przy Twoim punkcie obrotu, gdy zejdzie z ekranu, rośnie, gdy się do niego zbliżasz, i kurczy się po kilku sekundach bezczynności, żeby nie wchodził na zrzuty ekranu — jego obszar chwytania nigdy się nie kurczy, więc mały uchwyt nadal łatwo złapać.
Pływające przyciski na dole widoku zawierają Delete Section a dla przekrojów płaszczyzną Flip Section — usuwa przekrój albo zostawia drugą stronę. Przekroje można też wstawiać prosto z menu prawego przycisku na dowolnej ścianie.
Views
- Views — panel zapisanych widoków po lewej: dwuklik przywraca widok, prawy przycisk zmienia nazwę albo usuwa.
- Save View — zapisuje pod nazwą bieżącą kamerę, stan widoczności i przekrój. Wszystkie trzy, nie samą kamerę — i to właśnie czyni z zapisanego widoku odtwarzalne stwierdzenie, a nie sam punkt patrzenia.
- Export / Import — zapisane widoki przenosisz jako plik JSON, który możesz komuś przekazać; przy imporcie w razie potrzeby wiążą się z modelami po nazwie pliku.
Wstążka — karta Measure Free
Wszystkie narzędzia pomiarowe snap do modelu: wierzchołki i krawędzie elementów, punkty chmury, a gdy aktywny jest przekrój — pierwszeństwo mają krawędzie cięcia, dzięki czemu mierzysz dokładnie w płaszczyźnie cięcia, a nie na jakiejś krawędzi za nią. Znaczniki przyciągania pojawiają się tylko przy uzbrojonym narzędziu, więc nigdy nie zaśmiecają zwykłej nawigacji. Pomiary zostają w scenie do usunięcia (przycisk w prawym dolnym rogu czyści wszystkie), a każdy niesie swoją wartość jako etykietę 3D.
| Narzędzie | Skrót | Co robi |
|---|---|---|
| Odległość | Ctrl M | Odległość punkt–punkt z przyciąganiem, a obok składowe ΔX/ΔY/ΔZ |
| Współrzędne | Ctrl Shift M | Kliknij punkt i odczytaj jego globalne X/Y/Z |
| Pole | Ctrl Shift A | Kliknij narożniki obszaru płaskiego, Enter (albo Finish), aby go zamknąć |
| Objętość | Ctrl Shift V | Kliknij bryłę — tylko siatki zamknięte |
| Suma objętości | — | Kliknij kilka brył, Enter aby zakończyć: suma objętości |
| Alignment | — | Kliknij oś trasy: kilometraż (km) i rzędna w tym punkcie |
| Finish | Enter | Kończy pomiar wielopunktowy |
Units lista rozwijana — Metric (m, m², m³) albo Imperial (stopy dziesiętne). Tylko wyświetlanie: przełączenie zmienia opisy już wykonanych pomiarów w miejscu.
Wstążka — karta Analysis Free
Attributes Audit
Sprawdza, czy elementy naprawdę mają właściwości z zestawów wymaganych przez projekt. Wybierz zakres (pliki, klasy — symbole wieloznaczne w rodzaju IfcWall* są obsługiwane), zdefiniuj wymagane atrybuty i ewentualne warunki wartości (równa się / zawiera / porównania liczbowe), a potem uruchom. Wynik wypisuje każdy element, który nie przeszedł, wraz z powodem.
Raport HTML jest produktem końcowym: numerowane warunki, kolumna z numerami warunków, których element nie spełnił, listy rozwijane filtrów dla poszczególnych plików oraz zielone wiersze tam, gdzie liczba wynosi zero. PASS/FAIL podawany jest dla każdego warunku, więc raport odpowiada na pytanie „którego wymagania nie spełniono”, a nie tylko „coś jest nie tak”.
IDS Creator i IDS Audit
- IDS Creator — tworzy plik buildingSMART IDS 1.0 plik bez wychodzenia z przeglądarki: specyfikacje z zakresem stosowania (których elementów dotyczy reguła) i wymaganiami (co mają spełniać — atrybuty, właściwości, klasyfikacje), zapisywane jako .ids.
- IDS Audit — waliduje wczytane modele względem dowolnego .ids plik i wyeksportuj raport.
Razem oba narzędzia pokrywają obie strony procesu wymagań informacyjnych: zapisz wymaganie, a potem sprawdź względem niego dostawę — tym samym narzędziem, które otworzyło model.
Quantity Takeoff
Mierzy wczytane modele: objętości, powierzchnie, rzuty i wielkości oparte na atrybutach, pogrupowane po klasie albo pliku, z zabezpieczenie przed zdublowanymi bryłami więc bliźniacza geometria nie jest liczona dwa razy. Eksport do CSV.
Duplicates Check
Znajduje identyczne bryły stojące w tym samym miejscu — klasyczny błąd kopiuj-wklej oraz to, co dzieje się, gdy ten sam element przychodzi w dwóch federowanych plikach. Podświetla je i tworzy zapisany widok dla każdego przypadku nakładania, więc każde znalezisko dzieli jedno dwukliknięcie zamiast szukania współrzędnych.
Wstążka — karta Point Cloud Free
- Point Size — suwak działający na żywo na scenie; przeciągaj, aż chmura będzie czytelna przy bieżącym powiększeniu.
- Points Color — jak kolorowane są chmury:
- RGB — rzeczywiste kolory chmury, jeśli plik je zawiera.
- By Class — jeden jednolity kolor na klasę LAS: grunt brązowy, roślinność zielona, budynki żółte, woda jasnoniebieska, niesklasyfikowane szare.
- By Height — rampa wysokościowa od fioletu (najniżej) przez błękit po cyjan (najwyżej).
- Single Colour — jeden jednolity kolor wszędzie; używany automatycznie dla chmur bez RGB.
- Cloud Color — wybór tego jednolitego koloru (domyślnie czarny).
- TIN Color — kolor i przezroczystość siatek terenu z LandXML.
Wstążka — karta Performance Free
- Cache Mgmt — dyskowa pamięć podręczna wyodrębnionej geometrii IFC: jej rozmiar i lokalizacja, przycisk do czyszczenia i drugi do otwarcia folderu. Wyczyszczenie nie kosztuje nic poza tym, że kolejne wczytanie każdego modelu znów będzie wolne.
- Stats — bieżące FPS, czasy operacji i statystyki sceny.
- Verbose — zapisuje w logu każdą mierzoną operację. Włącz przy pomiarach ze wsparciem.
- Reset — czyści zebrane pomiary czasu przed nowym przebiegiem.
- Remove Outliers — trwale usuwa elementy umieszczone daleko od modelu. To zabłąkane artefakty wyeksportowane w złych współrzędnych; rozdymają granice sceny, co psuje Fit to View i sprawia, że nawigacja działa nienaturalnie. Narzędzie pokazuje, co znalazło, zanim cokolwiek usunie, oraz Reload Models przywraca usunięte elementy przez ponowne wczytanie tych plików.
- Aliases — skróty klawiszowe, poniżej.
Skróty i paleta poleceń Free
Aliases
Na karcie Performance albo przez Tools → Keyboard Shortcuts. Przypisz skrót klawiszowy do any polecenia w programie — wypisany jest każdy kafelek wstążki, pozycja menu i narzędzie; wpisz w pole przechwytywania, by zapisać kombinację. Zestawy skrótów zapisują się jako nazwane profiles zapisywane jako pliki: wyeksportuj profil, by udostępnić go zespołowi, zaimportuj cudzy, usuń te, których już nie używasz. Aktywny profil obowiązuje przy starcie.
Command Palette
Ctrl K otwiera jedno okno, które robi dwie różne rzeczy.
- Uruchom polecenie. Wpisz kilka liter, by rozmytym wyszukiwaniem znaleźć dowolne polecenie i je uruchomić, bez szukania po kartach. Polecenia obecnie niedostępne są odfiltrowane, więc widzisz tylko to, co możesz zrobić.
- Odpytaj scenę. Type czasownik kryteria… i zadziałaj na wszystkim, co pasuje.
| Example | Co robi |
|---|---|
| hide class:IfcProxy | Ukrywa każdy element proxy w każdym wczytanym modelu |
| isolate file:STR-01 class:IfcWall | Dwa kryteria połączone przez AND |
| color filter:"north wing" #ff8800 | Koloruje elementy należące do zapisanego filtra |
| select class:IfcDoor | Zaznacza każde drzwi |
Czasowniki: hide, show, isolate, select, color. Kryteria: class: (klasa IFC, Ifc przedrostek jest opcjonalny), file: (fragment nazwy pliku), filter:"name" (zapisany filtr). Kilka kryteriów łączy się przez AND. Kolory przyjmują #rrggbb albo nazwy. Wiersz podglądu na żywo pokazuje, ile elementów pasuje do zapytania before naciśniesz Enter — więc zapytanie, które ukryłoby pół modelu, najpierw się zapowiada.
Zgłoszenia i BCF w Free Free
Panel zgłoszeń znajduje się na karcie Audit, ale sam panel jest darmowy. Wypisuje zgłoszenia zapisane w otwartej scenie — zwykle założone przez użytkownika Audit i udostępnione zespołowi jako .ins pliku. Użytkownicy Free nie są tu widzami; biorą pełny udział w przeglądzie.
- Odczyt każdego zgłoszenia: tytuł, tag, status, opis, zakotwiczony viewpoint (kliknij dwukrotnie, a kamera tam poleci) oraz wątek komentarzy.
- Comment oraz zmiana statusu. Pisanie wymaga zalogowania, bo zapisywane jest przy tym Twoje nazwisko. File → Save Scene scala Twoje odpowiedzi z .ins, a nad jednym plikiem sceny może pracować kilka osób — odpowiedzi są scalane, nie nadpisywane.
- Import BCF (karta Home) — wciąga tematy z innych narzędzi (BCF 2.x) do sceny jako zgłoszenia.
- Re-run check — kliknij prawym zgłoszenie powstałe z kolizji, by przeliczyć tę parę względem aktualnie wczytanych modeli. Wynik trafia do dziennika zgłoszenia, a kolizje, które zniknęły, zamykają się automatycznie ze statusem auto closed. Tak użytkownik Free udowadnia, że poprawka weszła, nie mając modułu Audit.
Zgłoszenia — tworzenie Audit
- New Issue — tworzy zgłoszenie zakotwiczone w bieżącym widoku kamery. Tytuł, tag i opis; autor pochodzi z Twojego logowania. Bieżące viewpoint (kamera plus widoczność) zapisuje się razem z nim, więc każdy czytający widzi dokładnie to, co Ty — a nie podobne ujęcie tego samego pomieszczenia. Można dołączyć zrzut ekranu.
- Zgłoszenia żyją w scenie. Save Scene / Save Scene As rozsyła je razem ze .ins pliku, a użytkownicy Free mogą odpowiadać i zmieniać statusy. Przegląd kolizji tworzy zgłoszenia masowo.
- Export BCF — zapisuje zgłoszenia do BCF 2.1 pliku: widoki, statusy, wątki komentarzy i opcjonalne zrzuty. Wybierasz, które zgłoszenia dołączyć. Działa w parze z Import BCF w Free, więc wymiana idzie w obie strony.
Filters Audit
A filter to zapisany, parametryczny zbiór elementów — „wszystkie ściany nośne z pliku STR-*” — definiowany raz i używany wszędzie: widoczność, zakresy kolizji, przemapowanie klas (Edit), reguły prezentacji rysunku (Edit). Kluczowe słowo to parametric: filtr to nie lista GlobalId zamrożona w chwili jego utworzenia. Jest wyliczany na nowo względem tego, co jest aktualnie wczytane, więc przeżywa nową rewizję modelu.
- Filters — panel. Przeglądanie filtrów jest darmowe: zastosuj filtr, by zaznaczyć, ukryć albo wyizolować jego elementy i zobaczyć liczbę dopasowań.
- New Filter — warunki na nazwie pliku, klasie IFC, nazwie elementu albo dowolnej wartości atrybutu, łączone przez AND/OR. Symbole wieloznaczne są obsługiwane.
- Auto Filters — generuje całą rodzinę filtrów z Twojej konwencji nazewnictwa: wskaż stałe pozycje znaków w nazwie pliku, a powstanie po jednym filtrze na każdy unikalny człon — na przykład kody branż na pozycjach 4–6. Federacja z konsekwentnym standardem nazewnictwa staje się biblioteką filtrów w jednym oknie.
Color Sets Audit
Colour the scene według pliku źródłowego i/lub zapisanego filtra — widok koordynacyjny: każda branża we własnym kolorze albo jeden filtr wyróżniony na wyblakłym tle. (Dostępna w wersji Free funkcja Class Colors koloruje według klasy IFC; Color Sets działa na poziomie pliku i filtra, a jego kolorowania można zapisać jako widoki.) Okno jest pływające, więc scena pozostaje w pełni używalna, gdy jest otwarte.
- Rows. Każdy wiersz wskazuje File or a Filter i ma własny kolor oraz przezroczystość (0 % = pełne krycie). Zawsze wygrywa pierwszy pasujący wiersz, więc wiersze filtrów umieszczaj nad wierszami plików, żeby wyciągnąć ich elementy z koloru pliku. Add All Files tworzy po jednym wierszu na każdy wczytany plik, każdy w innym kolorze z palety — kolorowanie branż jednym kliknięciem; Add All Filters likewise.
- Everything else — to, czego nie obejmuje żaden wiersz: Keep original colours, Fade out (z wybraną przez Ciebie przezroczystością) albo Grey backdrop.
- Apply paints live; Restore Colors — dostępne też jako przycisk w rogu widoku 3D — przywraca kolory modelu.
- Save as View… zapisuje kolorowanie jako colour-only saved view in the Views panelu: uruchomienie go przemalowuje scenę bez ruszania kamery, a jego przepis wraca do okna Color Sets do dalszej edycji. Wiersze plików podążają za wczytanymi modelami; wiersze filtrów zapisują się jako dokładny zestaw elementów, który pasował w chwili zapisu. Widoki kolorystyczne wędrują ze sceną jak każdy inny zapisany widok.
Detekcja kolizji Audit
Test wykonuje się między dwiema stronami. Stroną jest albo model, albo elementy zapisanego filtra — i właśnie dlatego warto budować filtry: „konstrukcja × HVAC” to dwa kliknięcia, gdy filtry już istnieją.
Uruchamianie testu
- Kolizja twarda — rzeczywiste przenikania. tolerancja głębokości przenikania istnieje po to, by powierzchnie ledwie się stykające nie zalały raportu; ustaw ją na głębokość, która naprawdę Cię interesuje.
- Prześwit — elementy bliżej siebie niż zadana odległość, do sprawdzania miejsca na serwis i luzów izolacyjnych.
- Obowiązują wyjątki (niżej). Test działa wielowątkowo, z dwoma paskami postępu — faza zgrubna i faza dokładna — oraz szacowanym czasem, więc wiesz, czy czekać, czy iść po kawę.
- Wyniki są grupowane w grupy kolizji według bliskości, bo dwadzieścia trafień wzdłuż jednej rury przechodzącej przez jedną ścianę to jeden problem, nie dwadzieścia.
Przegląd wyników
- Clashes — panel wyników: grupy ze statusem, tagami, osobą przypisaną i przybliżeniem do pojedynczej kolizji. Otwarcie kolizji przygasza scenę wokół dwóch elementów, żeby dało się faktycznie zobaczyć zderzenie; klikanie innych elementów pozostaje przy tym możliwe.
- Statusy: New / Active / Reviewed / Approved / Resolved. Wszystko zapisuje się w scenie.
- Review Clashes — okno przeglądu, by przelecieć przez kolizje jedna po drugiej, zawęzić je filtrem, plikiem albo klasą, otagować masowo, ustawić statusy i pogrupować. Tworzy zgłoszenia z wybranych kolizji, więc znaleziska wchodzą w normalny obieg zgłoszeń zamiast żyć w osobnym silosie.
- Clash Report — eksportuje przejrzane wyniki, razem ze statusami i tagami, do HTML oraz Excel.
- Clash Exceptions — biblioteka par wykluczonych ze sprawdzania (zaznaczenie A × zaznaczenie B — rury × ich tuleje to klasyk). Zarządzana centralnie, a każdy nowy przebieg ją respektuje, więc nie odrzucasz co tydzień tych samych fałszywych trafień.
Ustawienia wpływające na kolizje
- Settings → Clash Tags & Assignees — paleta tagów (nazwa i kolor) do klasyfikowania kolizji.
- Settings → Clash Display — jak scena przygasa przy otwarciu kolizji: krycie wygaszenia, przezroczystość podświetlenia i czy wygaszone elementy da się nadal klikać.
Move Model Audit
Przesuwa i obraca cały wczytany model IFC wyeksportowany w złym miejscu: liczbowe ΔX/ΔY/ΔZ plus obrót, albo dopasowanie dwupunktowe — wskaż punkt na modelu, potem wskaż, gdzie ma trafić.
Trzy rzeczy sprawiają, że można tego bezpiecznie użyć na cudzym pliku. Działa tylko na czas wyświetlania, więc IFC na dysku pozostaje nietknięty. Sceny zachowują oryginalne współrzędne, więc nikt dalej w procesie nie odziedziczy Twojej korekty jako prawdy. A przesunięcie jest zapamiętywane według nazwy pliku — gdy ta sama branża przyśle nowszy eksport z tym samym błędnym punktem zerowym, wczyta się poprawnie bez żadnego działania z Twojej strony.
BI Export Audit
Eksportuj dane modelu do Power BI, Excela albo dowolnego narzędzia BI: wielkości i wyniki audytu jako płaskie tabele (CSV / Excel), jeden wiersz na element z jego klasą, plikiem, wartościami właściwości i obliczonymi wielkościami. Wybierasz zakres i kolumny. Wyeksportuj ponownie po aktualizacji modelu, a Twój dashboard odświeży się na tym samym kształcie danych.
Tworzenie scen (Save Scene As) Audit
Użytkownicy Audit tworzą .ins sceny, w których pracuje reszta zespołu. Save Scene As… zapisuje cały obszar roboczy: odwołania do plików, zapisane widoki, zgłoszenia, filtry, konfiguracje i wyniki kolizji, rysunki i arkusze (Edit).
Użytkownicy Free otwierający taką scenę dostają wszystko — w trybie tylko do odczytu, poza udziałem w zgłoszeniach, gdzie mogą komentować, zmieniać statusy i ponawiać testy kolizji. Przy otwarciu sceny proponowane jest ponowne podłączenie przeniesionych plików modeli.
Edycja IFC — model Edit
- Add Attribute — dodaje właściwość do każdego elementu wybranego modelu: wskaż istniejący zestaw właściwości albo utwórz nowy, nazwij atrybut, ustaw wartość.
- Auto Attributes — masowy zapis atrybutów według reguł, w dwóch wariantach:
- a mapa atrybutów CSV — reguły z symbolami wieloznacznymi dopasowujące elementy (po klasie, po nazwie…) i wartości atrybutów do zapisania dla każdego dopasowania;
- obliczone wielkości geometryczne — objętości, powierzchnie i podobne wielkości mierzone z geometrii i zapisywane w zestawach właściwości.
- Map Classes — przemapowuje elementy na inne klasy IFC z zachowaniem ich atrybutów. Dwa zakresy: według klasy (każdy IfcBuildingElementProxy → IfcPipeSegment) or według filtra / zaznaczenia (tylko dopasowane elementy). Jeśli klasa docelowa wymaga atrybutów schematu, których źródło nie ma, okno zabezpieczające je zbierze, zamiast zapisać nieprawidłowy plik. Mapowania zapisują się jako presets do ponownego użycia.
- Merge IFC — scala wczytane modele albo tylko elementy filtra w jeden nowy model. Wynik pojawia się w drzewie sceny jako zwykły model, gotowy do dalszej edycji i eksportu.
- Delete Elements — trwale usuwa zaznaczone elementy z ich modeli, z potwierdzeniem. Tylko w sesji, dopóki nie wyeksportujesz.
- Export IFC — zapisuje wczytany model z powrotem do .ifc: oryginalny schemat zachowany, wszystkie zmiany z sesji uwzględnione, nagłówek odświeżony. To ten krok utrwala Add Attribute, Auto Attributes, Map Classes, Merge i Delete Elements.
Rysunki — jak działa strona 2D Edit
A drawing to przestrzeń 2D wygenerowana z przekroju albo widoku modelu. przełącznik przestrzeni na dolnym pasku przełącza między Model oraz każdy rysunek i arkusz w scenie — pomyśl o tym jak o zakładkach w pliku CAD, tyle że każda pozostaje połączona z modelem 3D, z którego powstała.
- Rysunki są dynamiczne. Cięcie renderuje się ponownie, gdy zmienia się model — ukryj elementy, wczytaj nowszy eksport IFC, przemapuj kolory, a rysunek podąży za tym. (Podkłady rastrowe zamarzają, jeśli ich plik źródłowy zostanie odłączony.)
- Znaczniki przekroju w 3D. Każdy rysunek zostawia w przestrzeni modelu fioletowy znacznik pokazujący, gdzie tnie. Kliknij znacznik, by zaznaczyć jego rysunek — parametry pojawią się w Properties (kilometraż, głębokość, strona…) — i przeciągnij jego końce, by przesunąć cięcie. Settings → Hide Section Symbols in 3D ukrywa znaczniki, gdy chcesz czysty widok modelu.
- Skala. Każdy rysunek ma skalę roboczą w Properties. Rozmiary opisu — tekst, strzałki, odsunięcia wymiarów — są paper-scaled: to, co ustawisz w standardzie opisu, jest rozmiarem na wydruku, niezależnie od skali rysunku.
- Annotation scale. Każdy rysunek ma annotation scale (domyślnie 1:100), ustawianą w oknie tworzenia i zmienialną w każdej chwili — w Manage Drawings, z menu podręcznego strony (Annotation Scale…) albo we właściwościach pustego zaznaczenia. Swobodny tekst, etykiety i wymiary są annotative: ich style podają milimetry on paper, a skala przelicza to na rozmiar w modelu — 2,5 mm przy 1:100 daje 0,25 m w modelu, tak samo na ekranie, na arkuszach i w DXF. Przybliżanie nigdy nie zmienia rozmiaru wydruku.
- Annotation Area (Drawings → Draw) — prostokąt z własną own skalą anotacji: adnotacje zakotwiczone w środku przejmują ją automatycznie — dla obszarów detalu drukowanych w innej skali niż reszta arkusza. Rysowany jako cyjanowy prostokąt z linii przerywanej, który nigdy się nie eksportuje; adnotacje podążają na żywo, gdy obszar przesuniesz lub przeskalujesz.
- Tool cursor. Gdy tylko uzbroisz narzędzie rysunkowe — kształt szkicu, tekst, dowolny wymiar, etykietę albo pobranie — kursor na kanwie zmienia się w crosshair, więc zawsze wiadomo, czy następne kliknięcie coś narysuje.
- Nawigacja po rysunku: kółko przybliża w stronę kursora, przeciąganie środkowym przesuwa; prawy przycisk otwiera menu kontekstowe rysunku (Hide Edge, Select Multiple…).
Pasek przyciągania
| Snap | Catches |
|---|---|
| End | Końce i wierzchołki |
| Mid | Środki odcinków |
| Int | Przecięcia linii |
| Near | Najbliższy punkt na linii — rozwiązanie awaryjne, gdy nic lepszego nie jest w zasięgu |
| Ortho | Ogranicza następny punkt albo przeciąganie do poziomu / pionu; przyciąganie ma pierwszeństwo |
Wygrywa przyciąganie o wyższym priorytecie: End wygrywa z Mid, Mid z Int, Int z Near. Gdy w zasięgu kursora znajdzie się kilku kandydatów, dostajesz najbardziej szczegółowego, a nie tego, który akurat był bliżej o piksel.
Typy rysunków — Drawings → Place Section
- 2 Points Section — kliknij dwa punkty na modelu w 3D: pionowy przekrój wzdłuż nich.
- Top View — kliknij dwa przeciwległe narożniki: rzut poziomy tego prostokąta. Jego poziom Z (wysokość cięcia) ustawisz w Properties.
- Surface Section — kliknij jedną ścianę: sam ustawi się przekrój o szerokości 50 m równoległy do niej.
- Alignment Section — kliknij oś trasy: przekrój poprzeczny prostopadły do osi w tym kilometrażu, patrząc w kierunku rosnącego kilometrażu. Flip side w Properties patrzy wstecz.
- Longitudinal Section — przekrój biegnący wzdłuż osi między dwoma kilometrażami albo całą oś przez jej pole wyboru. Zakrzywiona kurtyna cięcia jest rozwinięta na płasko: oś pozioma to kilometraż, pionowa to rzędna.
- Alignment Profile — klasyczny profil ze zniekształconą skalą (np. 1:100 w pionie przy 1:1000 w poziomie): rozwinięty teren i każde przecięcie kurtyny wzdłuż osi, samo cięcie.
Każdy typ pyta o swoje parametry — nazwę, skalę, głębokość tam, gdzie ma to zastosowanie — przy wstawianiu, a potem wszystko pozostaje edytowalne w Properties.
Section Sets
A Section Set, tworzony w Manage Drawings, składa istniejące przekroje w jeden arkusz w przestrzeni modelu: każdy element renderuje się w swoim prawdziwym położeniu i prawdziwej wielkości (1:1, bez obrotu). To klasyczne „wszystkie przekroje poprzeczne drogi na jednym arkuszu”. Elementy pozostają żywe, a zbiór eksportuje się jako one DXF. Przy eksporcie we współrzędnych globalnych zbiór kotwiczy element z widoku z góry.
Co pokazuje rysunek Edit
- Cut geometry — pogrubione krawędzie cięcia z kreskowaniem.
- Projection — krawędzie widoczne za cięciem, do głębokości rysunku; opcjonalnie krawędzie ukryte, kreskowane.
- Terrain — powierzchnie LandXML rysują się jako linia terenu na przekrojach i profilach.
- Alignments — osie pokazują się jako symbol przecięcia na przekrojach i jako stylizowane linie na widokach z góry.
- Chmury punktów i siatki — renderują się do rastrowego podkładu za wektorową kreską, z poszanowaniem trybów kolorowania chmury, ukryć klas i przycięcia przekrojem. Generowanie pokazuje pasek postępu, a rozdzielczość podkładu jest do wyboru. Jeśli chmura albo siatka źródłowa zostanie później odłączona od sceny, ostatni raster zamarza, dzięki czemu rysunek zachowuje kontekst zamiast pustki.
- Widoczność i kolory elementów idą za modelem oraz własnymi regułami rysunku. Kamera nie resetuje się przy ponownym renderowaniu rysunku — zostajesz w tym samym miejscu.
- Hide Edge — kliknij prawym dowolną krawędź na rysunku, by ukryć samą tę linię; podgląd widmowy pokazuje dokładnie, co zniknie. Show Edge / Show Edges przywraca je. Na wypadek, gdy jedna zbłąkana linia psuje skądinąd czysty widok.
Szkicowanie, wymiary i etykiety Edit
Draw
Elementy szkicu żyją na rysunku, przyciągają się do jego geometrii i eksportują do DXF na własnej warstwie.
- Line — dwa punkty; działa przyciąganie i Ortho.
- Polyline — łańcuch odcinków; kliknięcie prawym kończy łańcuch.
- Circle — środek, potem punkt promienia.
- Rectangle — dwa przeciwległe narożniki.
- Point — wstawia punkty w stylu geodezyjnym; symbol, kolor i rozmiar pochodzą z Point Display.
- Text — kliknij punkt zaczepienia i pisz; wygląd nadaje wybrany standard opisu.
- Annotation Area — obszar z własną skalą anotacji, dzięki czemu jeden rysunek może zawierać detal w większej skali niż arkusz.
- Duplicate Selected — kopiuje zaznaczone elementy szkicu z niewielkim przesunięciem. Kilka zaznaczysz przez prawy przycisk → Select Multiple.
- Point Display — biblioteka symboli dla punktów szkicu: kształt znacznika, kolor, rozmiar.
Dimension
Siedem typów, wszystkie przyciągają się do rysunku i korzystają ze standardu opisu:
| Type | Co mierzy |
|---|---|
| Aligned | Równolegle do mierzonego odcinka |
| Linear | Rzut poziomy albo pionowy |
| Continuous | Wymiary łańcuchowe — każde kliknięcie dodaje kolejny, zaczynając od drugiej linii pomocniczej poprzedniego, w tym samym stylu i położeniu linii; prawy przycisk albo Esc kończy łańcuch |
| Angular | Kąt między dwoma kierunkami |
| Radius | Promień łuku albo okręgu |
| Elevation | Znacznik rzędnej (Z) na przekrojach i profilach |
| Coordinate | Odnośnik ze współrzędnymi X/Y punktu |
Etykiety i standardy opisu
- Define Labels — szablony etykiet: uporządkowana lista atrybutów elementu zasilających tekst etykiety. Wygrywa najwyżej postawiony dostępny atrybut, więc jeden szablon obsłuży mieszaną zawartość zamiast zostawiać puste miejsca tam, gdzie atrybutu brakuje.
- Place Label — kliknij element (to grot strzałki), potem pozycję półki. Tekst pobiera się na żywo z modelu i podąża za jego zmianami.
- Annotation Styles… — wspólna biblioteka stylów o hierarchii znanej z CAD-a: Text Styles (krój pisma, wysokość w milimetrach na papierze, pogrubienie/kursywa/podkreślenie, kolor) są referenced by Label styles oraz Dimension styles, które dokładają własne kolory linii oraz — przy wymiarach — budowę strzałek i linii pomocniczych, jednostki i liczbę miejsc po przecinku. Zmień nazwę stylu tekstu, a pójdą za nią wszystkie style, które go używają; usunięcie stylu tekstu, do którego ktoś się odwołuje, jest zablokowane. Przełącz standard rysunku, a wszystko przestyluje się na nowo.
Konfiguracja rysunku Edit
- Drawing Display Settings — grubości i kolory linii dla krawędzi ciętych, widocznych i ukrytych; widoczność krawędzi ukrytych i opisów; wzór kreskowania cięcia.
- Representation (Representation Rules) — reguły wyświetlania dla danego rysunku, kluczowane źródłowym
file, IFC class (wildcards) or saved filter. The window floats, więc rysunek obok pozostaje w pełni używalny.
- Każda reguła rozwija się w panel z pasmami linii: Cut / Visible / Hidden — każde pasmo dostaje własny kolor, grubość, typ linii oraz Hide — or tick jeden styl dla wszystkich pasm linii , aby zmieścić wszystko w jednym wierszu. Osobny przełącznik ukrywa cut fill (hatch) zachowując obrys.
- Per band, the wygrywa najwyżej położona reguła, która je ustawia, a pasma nietknięte spadają do reguł niższych — jedna reguła może jednocześnie wyciszyć linie niewidoczne i pomalować widoczne na żółto.
- Reguła, która ukrywa all pasma, działa jak ręczne ukrycie tych elementów: wypadają z analizy linii niewidocznych, więc przestają zasłaniać to, co jest za nimi.
- ⌖ button przy regule minimalizuje okno i pozwala kliknąć element na rysunku — wartość reguły wypełnia się z tego elementu, zgodnie z trybem reguły.
- Representation Setups — zapisuje bieżące reguły pod nazwą in the scene (.ins): wczytaj zestaw na dowolny inny rysunek tego pliku, a Export…/Import… jeden lub kilka zestawów jako plik JSON, żeby dzielić firmowy standard między użytkownikami. Ręczne ukrycia elementów celowo nie wchodzą w skład zestawów.
- Lista ręcznie ukrytych elementów, z Show Selected / Show All, znajduje się na dole tego samego okna.
- Alignment on Drawings — jak pokazują się osie: symbol przecięcia na przekrojach, kolor i typ linii na widokach z góry.
- DXF References — podłącza zewnętrzne pliki DXF do rysunku w stylu XREF: wstawione we własnych współrzędnych globalnych albo we wskazanym punkcie wstawienia. Są żywe — odwołanie czyta plik ponownie, gdy zmieni się on na dysku. Odłączyć albo wskazać na nowo możesz w każdej chwili.
Zarządzanie rysunkami i ich eksport Edit
Manage Drawings to lista rysunków sceny: otwieranie, zmiana nazwy, duplicate (co kopiuje przekrój razem ze szkicem i opisami), usuwanie oraz tworzenie Section Sets. Tabela pozwala też edytować w miejscu: kolumnę Ann. scale oraz — dla przekrojów podłużnych — stacje From / To stations (K+MMM format) and the view depth — zatwierdź wartość, a otwarty rysunek od razu przerysuje się na nowo.
Export
To samo okno obsługuje karty Drawings i Layout.
- Layouts → wektorowy PDF w formacie papieru.
- Drawings → DXF z warstwami w przestrzeni modelu: osobne warstwy dla cięcia, kreskowania, krawędzi widocznych, ukrytych, terenu, osi, opisów, szkicu i podkładu. Podkłady z chmur punktów i siatek jadą razem jako PNG wstawiony jako odwołanie do obrazu. Zaznacz kilka pozycji naraz i nadaj im wspólną nazwę i numer albo każdej własne.
- Layer mapping — opcjonalny plik mapowania w firmowym standardzie (zwykły tekst) kieruje eksportowaną geometrię na your company layers według atrybutów elementów: klucze z symbolami wieloznacznymi dopasowywane bez rozróżniania wielkości liter i znaków diakrytycznych, kolor osobno dla każdej warstwy (ACI albo RGB), typ linii, skala typu linii i grubość, a także osobne warstwy dla ról — cut, visible, hidden, hatch — oraz dla terenu, tekstów, wymiarów i etykiet. Check file sprawdza poprawność mapowania przed eksportem, a opcjonalny log zapisywany obok pliku DXF dokumentuje, jak zmapował się każdy element.
- Line simplification — eksportowane linie są czyszczone algorytmem Ramera–Douglasa–Peuckera. Domyślne 0,00 mm jest bezstratne: odpadają wyłącznie wierzchołki idealnie współliniowe, więc geometria pozostaje matematycznie identyczna. Dodatnia tolerancja (w milimetrach modelu) zmniejsza pliki jeszcze bardziej, a połączone odcinki łączą się w polilinie zamiast tysięcy luźnych linii. Wartości wymiarów są mierzone przed eksportem i nigdy się nie zmieniają.
- The export honours Representation Rules oraz ukryte elementy — DXF zawiera dokładnie to, co pokazuje rysunek.
- Współrzędne globalne — widoki z góry eksportują się w prawdziwych światowych X/Y, a przekroje pionowe kładzione są płasko wzdłuż linii cięcia, więc geodeta może wrzucić DXF prosto na plan sytuacyjny. (Profile i rozwinięte przekroje podłużne nie mają jednej płaszczyzny świata, więc zawsze eksportują się we współrzędnych arkusza.)
- A Section Set eksportuje się jako jeden DXF, zakotwiczony elementem z widoku z góry, gdy włączone są współrzędne globalne.
Layouts (przestrzeń papieru) Edit
A layout to arkusz. Umieszczasz na nim rysunki w skali wydruku oraz widoki 3D przywrócone z zapisane widoki w ramkach o zmiennym rozmiarze — dzięki czemu jeden arkusz może nieść zarówno przekrój, jak i wyjaśniającą go aksonometrię. Arkusze pojawiają się w przełączniku przestrzeni obok rysunków.
- Table & Frame — wyposażenie arkusza: tabelki rysunkowe (wiersze × kolumny z polami dynamicznymi, takimi jak nazwa sceny, data i skala) oraz ramki papieru. Definiowane raz w bibliotece i stosowane do dowolnego arkusza; biblioteka eksportuje się i importuje między plikami, i tak właśnie tabelka rysunkowa staje się standardem biura zamiast kopiuj-wklej.
- Export — to samo okno co w Drawings: arkusze do wektorowego PDF w formacie papieru.
Domyślne skróty klawiszowe
Każdemu poleceniu można nadać własny skrót przez Aliases. To ustawienia domyślne.
| Skrót | Command | Where |
|---|---|---|
| Ctrl O | Open | menu File / karta Home |
| Ctrl W | Clear Scene | menu File / karta Home |
| Ctrl S | Save Scene | menu File |
| Ctrl Shift S | Save Scene As Audit | menu File |
| Ctrl K | Command Palette | Anywhere |
| F | Fit to View | karta View / pasek szybkich narzędzi |
| Esc | Odznacza albo anuluje aktywne narzędzie | Widok 3D |
| H | Ukryj zaznaczone | Home tab |
| I | Izoluj zaznaczone | Home tab |
| A | Show All | Home tab |
| Ctrl M | Measure Distance | karcie Measure |
| Ctrl Shift M | Measure Coordinates | karcie Measure |
| Ctrl Shift A | Measure Area | karcie Measure |
| Ctrl Shift V | Measure Volume | karcie Measure |
| Enter | Zakończenie pomiaru wielopunktowego | karcie Measure |
| Ctrl + scroll | Przesunięcie aktywnego przekroju wzdłuż jego kierunku | Widok 3D |
| F1 | Help — otwiera ten podręcznik | menu Help |
Formaty plików
In
IFC (.ifc — 2x3 / 4 / 4x3) · chmury punktów (.las .laz .e57 .ptx .xyz) · siatki (.obj .ply) · LandXML (.xml — teren TIN i osie tras) · Sceny Inspectra (.ins) · BCF (.bcf .bcfzip) · DXF (jako odnośniki rysunkowe) · IDS (.ids).
Out
Sceny Inspectra (.ins) · IFC (Edit) · BCF 2.1 (Audit) · DXF i PDF (Edit) · IDS · raporty HTML / Excel / CSV (audyt atrybutów, kolizje, przedmiar, BI) · JSON zapisanych widoków · diagnostyka .txt.
Gdzie Inspectra trzyma swoje dane
| What | Where | Zarządzane z |
|---|---|---|
| Pamięć podręczna geometrii, logi, profile aliasów | %LOCALAPPDATA%\InspectraBIM | Performance → Cache Mgmt; Help → Open Log Folder |
| Licencja | Magazyn poświadczeń Windows oraz %APPDATA%\INSPECTRA | Sign in / Sign out |
| Preferencje (motyw, jednostki, karta wstążki, przełączniki przyciągania…) | Rejestr Windows w gałęzi InspectraBIM | menu Settings |
Poza podręcznikiem
Ta strona opisuje, co robi każde narzędzie. Przewodniki krok po kroku, tutoriale wideo i odpowiedzi na najczęściej powtarzające się pytania są obok — a jeśli żadne z nich nie rozstrzygnie sprawy, dział wsparcia czyta każdą wiadomość.
Pierwsze kroki
3 artykuł
Przeglądanie i selekcja
4 artykuł
Analizy
5 artykuł
Chmury punktów i teren
1 artykuły
Wydajność i sesje
3 artykuł
Materiały referencyjne
2 artykuł
Licencje i konto
1 artykuły