Inspectra BIM 1.0.1 – informacje o wydaniu 

Inspectra BIM 1.0.1 — measuring on point clouds, rebuilt

To wydanie robi jedną rzecz i robi ją dokładnie: naprawia przyciąganie przy pomiarach na chmurze punktów. Jeśli kiedykolwiek postawiłeś odległość na skanie i patrzyłeś, jak wierzchołek osiada lekko nad powierzchnią — albo straciłeś przyciągnięcie, bo kursor był dwa piksele obok punktu — ta aktualizacja jest dla Ciebie.

Praca zaczęła się od jednego zgłoszenia: „Nie mogłem zmierzyć odległości między punktem w chmurze a punktem w modelu IFC”. Pociągnięcie tej nitki poprowadziło przez cztery osobne defekty, z których każdy chował się za poprzednim.

Przyciąganie działa teraz jak punkt obrotu nawigacji

Stare przyciąganie do chmury sprawdzało pojedynczy piksel pod kursorem plus mały pierścień wokół niego. Wyrenderowany punkt ma około trzech pikseli szerokości, więc jeśli nie trafiłeś idealnie w środek, znacznik przyciągania po prostu znikał. Mierzenie oznaczało polowanie.

Przyciąganie odczytuje teraz całą aperturę bufora głębi wokół kursora — tę samą technikę, której od zawsze używa punkt obrotu nawigacji — i przechodzi po wyrenderowanych fragmentach od najbliższego na zewnątrz, aż znajdzie taki, który należy do chmury punktów. W praktyce: wyceluj w pobliże punktu, a znacznik się o niego zaczepi. Ponieważ kandydaci pochodzą z tego, co faktycznie zostało narysowane na ekranie, znacznik nigdy nie wyląduje w pustym powietrzu, a przesłanianie i cięcia przekrojów są uwzględniane automatycznie.

Kliknięcie zatwierdza następnie dokładnie ten punkt, którego sprite widzisz, a nie jego przybliżenie.

Wierzchołek ląduje tam, gdzie znacznik

Trzy osobne problemy odpychały dotąd zatwierdzony wierzchołek od znacznika:

• Łączenie zdarzeń myszy. Windows potrafi dostarczyć zwolnienie przycisku piksel lub dwa od miejsca, nad którym trzymałeś kursor. Przyciąganie uruchamiało się ponownie w tych współrzędnych, a na terenie oglądanym pod małym kątem sąsiedni piksel może być punktem dwadzieścia metrów dalej wzdłuż powierzchni. Kliknięcie w odległości kilku pikseli od ostatniego najechania używa teraz wyniku tego najechania — to, co pokazuje znacznik, jest tym, co zostaje postawione.
• Krawędzie sprite'ów. Apertura znajduje punkt po jego pikselu krawędziowym, który leży pół sprite'a od prawdziwego środka punktu. Zatwierdzenie odczytuje teraz właściwy punkt z danych chmury, zamiast ufać krawędzi.
• Sprzężenie zwrotne bufora głębi. To był ten subtelny. Sam znacznik przyciągania jest rysowany do bufora głębi, więc nieruchomy kursor przy następnym ruchu myszy odczytywał ślad własnego znacznika i dryfował znacznikiem w stronę kamery — po kilka metrów na ruch przy oddalonym widoku, i właśnie dlatego problem wyglądał na „zależny od odległości”. Nakładki pomiarowe są teraz wykluczone z każdego odczytu głębi, a nieruchomy kursor utrzymuje zaczepienie, zamiast wyznaczać je od nowa.

Pomiary z oddalenia są znów dokładne

Dwie kolejne poprawki mają znaczenie głównie na dystansie, gdzie błędy były największe:

• Apertura obejmuje stałą liczbę pikseli, więc im dalej jest kamera, tym więcej metrów pokrywa — i wciąż łapała pojedyncze punkty szumu unoszące się nad terenem. Przyciąganie wspomagane preferuje teraz punkty mające oparcie w swoim otoczeniu (gęsta masa, linia punktów) zamiast samotnych odstających. Celowanie bezpośrednio w pojedynczy punkt — znak geodezyjny, linię energetyczną na tle nieba — działa dokładnie tak jak wcześniej.
• Wartości głębi mają sens tylko w zakresie przycinania kamery z klatki, która je zapisała, a Inspectra dostraja ten zakres w każdej klatce dla precyzji. Przyciąganie i punkt obrotu przeliczają teraz głębię z użyciem zakresu, z którym bufor faktycznie został zapisany.

Zmierzone na skanie z 13 milionów punktów: najechanie w pobliże punktu zaczepia się o niego na każdym poziomie przybliżenia, kliknięcie z normalnym ruchem ręki zostaje na wskazanym punkcie, a powtarzane najechania trzymają pozycję dokładnie, zamiast pełzać.

Geometria modelu też

Strona IFC dostała to samo traktowanie. Przyciąganie do cienkich elementów — rur, kabli, rurek osłonowych — nie poddaje się już, gdy kursor jest kilka pikseli obok, bo niecelne trafienie jest ratowane do najbliższego wyrenderowanego fragmentu. Dwa nowe zabezpieczenia powstrzymują mechanizm wskazywania przed łapaniem geometrii, której nie widać: nic nie jest przyciągane, gdy pod kursorem nic nie jest wyrenderowane, a punkt leżący daleko za tym, co widoczne, jest odrzucany jako złapanie przez szczelinę. Powierzchnie ukryte przez aktywny przekrój również nie są już prawidłowymi celami.

A gdy kliknięcie naprawdę nie ma do czego się przyciągnąć, pasek przyciągania teraz o tym mówi — łącznie z podpowiedzią, żeby zmienić tryb przyciągania, gdy celujesz w chmurę w trybie IFC albo w model w trybie chmury. To było pierwotne zgłoszenie i teraz jest to dwusekundowa poprawka zamiast zagadki.

Aktualizacja: Pomoc → Sprawdź aktualizacje → Pobierz i zainstaluj. Umowa licencyjna nie zmieniła się od 1.0.0, więc ta aktualizacja instaluje się po cichu i sama restartuje program.